Coşkun Plak, Rıza Konyalı'nın yarım asırlık parçasını dijital nesle taşımak istedi. Brief netti: parçayı bugüne getir, ama nostaljiyi ucuzlatma. Klip, bir reklam filmine dönüşmesin; bir kısa film gibi hissetsin.
Modeli, sahneyi ve karakteri tek bir görsel dilde tuttuk: watercolor. Boyanın ıslaklığı, kağıdın dokusu, fırça izlerinin kararsızlığı; bunların hepsi 1971'in eski Türk sinema afişlerinden geliyor. Karakter Karaköy sokaklarında dolaşıyor, Galata kulesi sahnenin tanığı oluyor. 1958 model mavi Chevrolet hem başrol, hem de bir döneme açılan kapı.
AI bizim için sadece bir üretim aracıydı; sanat yönetimi, karakter sürekliliği, sahne akışı, ışık tonu, plan büyüklüğü gibi her karar atölyede verildi. Storyboard'dan finale altı haftalık bir süreçte, parçanın her dizesine bir sahne karşılık geldi.
